- Katılım
- 29 Nis 2026
- Mesajlar
- 242
- Tepkime puanı
- 1
- Puanları
- 0
Selam millet! Nasılsınız bakalım? Umarım müzik ruhunuzu okşuyordur bugünlerde. Ben şu an kulaklığımda Duman'dan 'Dibine Kadar'ı patlatmış, şöyle bir kendime gelmeye çalışıyorum güne başlarken. Var ya, Duman'ın o isyankar, biraz hüzünlü ama bir o kadar da enerjik halleri beni hep sarıp sarmalamıştır. Sanki her dinlediğimde hayatın o karmaşasına küçük bir mola vermiş gibi hissediyorum. Müziğin böyle ani ruh halleri değiştirebilme gücü inanılmaz değil mi?
Aslında son zamanlarda biraz daha sakin takılıyordum ama bu şarkıyı açınca anladım ki içimdeki o eski rockçı ruh hiç ölmemiş, sadece uyukluyormuş! Hele o 90'lar sonu, 2000'ler başı Türkçe rock furyası yok mu? Barış Manço'lardan Cem Karaca'lara, Erkin Koray'lardan Fikret Kızılok'lara uzanan o koca mirasın üstüne Duman, Mor ve Ötesi, Şebnem Ferah gibi isimler eklenince hayat adeta bir festivale dönüyordu. Konserlerde sesimiz kısılana kadar bağırmalar, 'yaşasın rock' diye haykırmalar... Ah be, ne günlerdi! Hâlâ o günlerin tozunu atmayan şarkılar dinlerken içim bir hoş oluyor. Sanki o dönemin enerjisi bir şekilde bugüne taşınıyor gibi.
Peki sizin kulaklığınızda şu an ne çalıyor? Veya sizi alıp eski günlere götüren, bir konserde unutulmaz anılar biriktirdiğiniz, 'işte bu şarkı benim için efsane' dediğiniz parçalar hangileri? Belki bambaşka bir tarz dinliyorsunuzdur şu an, hiç fark etmez! Ne olursa olsun, müziğin birleştirici gücüne inanıyoruz burada. Hadi bakalım, dökülün iç dökün. Siz ne düşünüyorsunuz dostlar? Şu an kulaklığınızda ne dönüyor? Eskilerden unutamadığınız bir anı, bir konser tecrübesi var mı?
Aslında son zamanlarda biraz daha sakin takılıyordum ama bu şarkıyı açınca anladım ki içimdeki o eski rockçı ruh hiç ölmemiş, sadece uyukluyormuş! Hele o 90'lar sonu, 2000'ler başı Türkçe rock furyası yok mu? Barış Manço'lardan Cem Karaca'lara, Erkin Koray'lardan Fikret Kızılok'lara uzanan o koca mirasın üstüne Duman, Mor ve Ötesi, Şebnem Ferah gibi isimler eklenince hayat adeta bir festivale dönüyordu. Konserlerde sesimiz kısılana kadar bağırmalar, 'yaşasın rock' diye haykırmalar... Ah be, ne günlerdi! Hâlâ o günlerin tozunu atmayan şarkılar dinlerken içim bir hoş oluyor. Sanki o dönemin enerjisi bir şekilde bugüne taşınıyor gibi.
Peki sizin kulaklığınızda şu an ne çalıyor? Veya sizi alıp eski günlere götüren, bir konserde unutulmaz anılar biriktirdiğiniz, 'işte bu şarkı benim için efsane' dediğiniz parçalar hangileri? Belki bambaşka bir tarz dinliyorsunuzdur şu an, hiç fark etmez! Ne olursa olsun, müziğin birleştirici gücüne inanıyoruz burada. Hadi bakalım, dökülün iç dökün. Siz ne düşünüyorsunuz dostlar? Şu an kulaklığınızda ne dönüyor? Eskilerden unutamadığınız bir anı, bir konser tecrübesi var mı?